What is so funny about Esperanto?

  A Very  Modern  Fable

 
Tiun chi eksterordinaran kaj freshdatan fabelon mi nur peras  
This   extraordinary  and       new     tale   I’m only relating

transigante    la    respondecon           al mia tre fidinda
(in)passing-on the responsibility (for it) to my very faithful
 
amiko --  ni    nomu lin  Sen    Dubo  --kaj    la unuan fojon
friend -- let’s call him Without Doubt -- and(who)the first time
 
rakontis ghin che blanka tablo, kie        ne   mankis glasoj.
told     it  at a white  table where there-was-no lack-of glasses. 


           "Auxdu nur" -- diris Sen. 
           “Just listen” -- said Without.
"Mia amiko, Ripsrops, veturis antau nelonge per sia beleta charo, vi 
“My friend Ripsrops, traveled not long ago in  his charming car, you

scias, tiu Mercedes, inter  Arhxangelsk kaj Kopenhagen sur la shoseo.
know, that Mercedes, between Archangelsk and Copenhagen on the highway.

Sed li jam neestis malproksime de Kopenhago, kiam cxe benzinputo,
But  he was already not-far from Copenhagen, when at the gas station,

post kiam li achetis hejtmaterialon kaj dum la agado de la benzinulo,
after which he bought matches; during the work of the gas-station-person, 

 li iom promenis.  
he took a bit of a walk. 
 
        Subite le audis vochon sub si:
        Suddenly he heard a voice below him:

        "Sinjoro Ripsrops, Sinjoro, bonvolu atendi..."
        “Mr. Ripsrops,      Sir,     please wait...” 
 

Ripsrops rigardis malsuspren kaj vidis ranon ruligxantan al li. Li ne

 estas speciala shatanto de ranoj, sed io kaptis lin enla afero. 

"Cxu mi komprenas rane? Kaj cxu vi povas paroli? Cxu vi konas min?"  


La rano respondis: "Jes, kara sinjoro Ripsrops, mi povas paroli, 

sed me ne parolas rane, sed dane. Mi petas vin, sinjoro Ripsrops...

 Mi frostas. Metu min en vian posxon. Cxu mi rajtas kunveturi 

al Kopenhago? Por bonfaro vi ricevos bonon!" 




Ripsrops tre miris, precipe, ke la rano frostas, kiam estas varme, sed rano estas rano, kaj cxar la petita varmo ne kostos alli elspezojn, li metis la ranon en sian posxon.

 (...Kion vi diras? Jes... jes, li estis sobra kiel mi.)  


Iom post iom la rano igxis hejmeca cxe Ripsrops. Gxi petis ecx mangxon kaj iom da akvo, kiujn Ripsrops, kiu konssideris la ranon cetere tre modesta, donis al sia kunvojagxanto. Tiel ili alvenis vespere al la metropolo, ecx al la loghejo de Ripsrops, char 

la rano petis ripozlokon.


Ripsrops malfermis la pordon de sia logxejo kaj tiam la rano denove ekparolis: 

"Kara sinjoro Ripsrops, mi estas tiel dormema. Cxu mi rajtus dormi en tiu lito?" 

Ripsrops ekmeditis. Estis la unua fojo, ke iu fremdula volis dormi en ilian familia lito, sed efektive sinjorina Ripsrops estis for kaj tiu cxi mirinda rano estis tiel dormema. Li metisla ranon en la apudan liton kaj demetis sian jakon kaj komencis pretig

i sin por la nokta trankvilo.  

Li volis jam mallumigi, kiam li alrigardis la apudan liton kaj tiam li rimarkis, ke el lastranga rano farigxis belega regxidino, kiu supozeble apenaux estis provizita per noktovestoj. Lia rigardo ekglitis dur
la marmoraj sxultroj de la regxidino.   

Ripsrops tute terurigxis. Li frotis la okulojn. La regxidino alrigardis lin kaj diris: "Ri-i-ipscxjo!" 

Sen Dubo, t.e. la rakontanto, nun faris longan pauzon kaj sekvis iom malcerte la shvebon de la cigareda fumo. 

Mi urgxis: "Nu, kiel estis poste?"  

Sen alrigardis min kaj diris: "Cxu vi vere kredas tiun cxi historion?"

"Kredi? Tute ne. Kial mi kredu?"  

"Nu ankau sinjorino Ripsrops, kiu tiumomente realvenis neatendite el sia feriado en Polinezio kaj malfermis la pordon de la dormochambro, ne kredis ghin. Ech ne unu vorton..."  
 


 
el Norda Prismo
el Pasxoj al Plena Posedo: Progresiga Legolibro de Esperanto kun Lingvaj Ekzercoj, William Auld, ed.



Return to the top page of this 
site.

Sugestojn? Komentojn?
 Suggestions? Comments? 
 Bonvole diru al ni tie cxi.
 Please tell us
here.
 

Vi estas tie cxi: (You are
here:) http://www.scn.org/civic/esperanto/eofunny.htm


 Tiu cxi pagxo kreita kaj subtenata de  (This page created and
maintained by)  Catherine Carey, cathrin@scn.org.