| ............... |
.
.
.
|
Naging
kakaiba tayo kapag meron tayong kamalayan sa kultura
|
..
| Ang
terminong "kakaibang isda" ay isang salitang kanto na nagtutukoy sa mga
taong may kamalayan sa kultura. |
.
| Ito ay nangagaling
sa kasabihang, "Kakaiba ang isda kung alam niya ang pagkakaroon ng tubig." |
.
| Tayo ay nabubuhay sa
looban ng ating kultura, at alin may daladala natin sa ating sarili. |
.
| Ang pagiging isda ay
paging walang kamalayan sa tubig. |
.
| Marahil ang isda nakakagalaw
sa ibat-ibang klase ng tubig, gaya sa pagpunta nito sa dagat galing sa
ilog, gaya ng mga tao namumuhay sa ibang kultura pero nasa tubig pa rin. |
.
| Ang isdang tumalon
palabas sa tubig para matangal ang mga kuto ay nakakaranas ng panandaliang
pagkawala ng tubig. |
.
| Para sa atin ang pagkaroon
ng kamalayan sa kultura, gaya sa pagiging tao, kailangan natin alisin ang
ating sarili sa kultura. |
.
| Ang pagalis natin sa
kulturang kinakabuhayan natin papunta sa kakaiba o kaya'y naiba sa kultura,
ay hindi ito nag-aalis sa ating kultura ngunit ito ay pagalayo lamang,
sa pagitang ng magkaibang klase (gaya ng ilog at dagat, ito'y mga tubig). |
.
| Kahit tayo ay maging
hindi karaniwan, lalo na kung ibagay natin ang ating mga asal at halaga. |
.
| Alalahanin natin na
ang sosyolikal na pagpalagay sa kultura, na may katumbas sa kabuhuan ng
sosyal-kultural na paraan (hindi lamang isang sining at sayaw), ito ay
binobuo ng lahat ng natutunan natin at ang mga naibigay nito sa sangkatauhan. |
.
| Ang lipunan, sa paghalimbawa
ay isang sosyal o kaya'y isang uri ng kultura, hindi ito isang tao na nabumubuo
sa isang panahon. |
––»«––
|